Μια γεύση από Τουρκία…

1

Όταν το κάλεσμα για φαγητό γίνεται από έναν άνθρωπο που 25 ώρες την ημέρα ασχολείται με τη γαστρονομία, δύσκολα μπορείς να αρνηθείς. Αν μάλιστα η πρόσκληση έχει ethnic πινελιές και άρωμα ανατολής, τότε γίνεται ακόμη πιο δελεαστική. Βάλε τώρα εσύ σε όλο αυτό το απίθανο περιβάλλον του Αστέρα Βουλιαγμένης και αντιλαμβάνεσαι πως μιλάμε για ένα γεγονός που δεν ήθελα να χάσω.

 

Ο δημοσιογράφος και εμπνευστής του mamapeinao.gr Τάσος Αντωνίου με κάλεσε λοιπόν να μυηθώ στα μυστικά της τούρκικης κουζίνας. Στα πλαίσια του της εβδομάδας τούρκικου πολιτισμού κατεβήκαμε στην παραλία για να… αγναντέψουμε προς ανατολάς!  Το Arion Resort & Spa σε συνεργασία με το τουρκικό Προξενεία και την Turkish Airlines θέλησε να μεταφέρει τα μυστικά της γειτονικής χώρας στο φαγητό, για μία εβδομάδα στην Αθήνα.

DSC_0154Δεν μπορώ να σου κρύψω πως ενθουσιάστηκα και παράλληλα ένιωσα μια μικρή συγκίνηση όταν είδα το μενού των φαγητών. Πολλά ονόματα μου ήταν ιδιαίτερα οικεία και ξαφνικά ένιωθα σαν να βρίσκομαι σπίτι μου. Χουνκιάρ Μπεγιεντί, Ιμάμ Μπαϊλντί και άλλα πιάτα που με ταξίδεψαν στα παιδικά μου χρόνια, τότε που ο πατέρας μου μας διηγούνταν τα τραπέζια της γιαγιάς που ήταν γεμάτα με τέτοιες λιχουδιές. Όχι, δεν ήμουν κάτι σαν την «Πολίτικη Κουζίνα», όμως η αίσθηση πλησίαζε πολύ.

DSC_0282Δοκιμάσαμε από τουλάχιστον 10 διαφορετικά πιάτα και εκείνο που θα μου μείνει περισσότερο είναι η μελιτζάνα. Οι Τούρκοι μάγειροι – σημειωτέον όπως έμαθα, οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ είχαν φροντίσει τα φαγητά να τα ετοιμάσουν μάγειρες από την Τουρκία με σαφή εμπειρία στο παραδοσιακό φαγητό – είναι μαέστροι με το συγκεκριμένο λαχανικό. Είτε ως πουρές μελιτζάνας, είτε Ιμάμ το πιάτο ήταν ελαφρύ, γευστικό και ιδιαίτερα απολαυστικό. Και το λέω εγώ αυτό που η μελιτζάνα με δυσκολεύει κάπως, κυρίως γιατί μου φαίνεται βαρύ σαν υλικό, ιδιαίτερα αν το συνδυάσεις με πολύ λάδι και τσιγάρισμα.

DSC_0165

Το άλλο που πρέπει να σημειώσω είναι πως και ο τρόπος που διαχειρίζονται το κρέας είναι τελικά αρκετά διαφορετικός από τον ελληνικό παραδοσιακό. Φυσικά εκείνοι δεν έχουν στο μενού το χοιρινό και μάλλον προτιμούν το αρνί ή το κατσίκι από το μοσχαρίσιο κρέας. Όλα όμως τα πιάτα που δοκίμασα ήταν τόσο καλά αρωματισμένα με μπαχαρικά που η γνωστή βαριά μυρωδιά των αμνοεριφίων έλλειπε!

DSC_0275

Κι ύστερα ήρθαν τα γλυκά. Με μια ιδιαίτερη αδυναμία σε καλά σιροπιασμένα γλυκά, περίμενα αυτή τη στιγμή πως και πως! Άσε που πηγαίνοντας προς το τραπέζι πέρασα από τον μπουφέ που ήταν όλα παρατεταγμένα και είχα ήδη πάρει μια πρώτη ιδέα.

DSC_0017

Εντυπωσιάστηκα από το γλυκό κολοκύθα που ήταν αφράτο, με έντονο κόκκινο χρώμα και πολύ ελαφρύ στη γεύση. Ρώτησα αλλά δεν κατάφερα να μάθω πως ονομάζουν το δεύτερο γλυκό που μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Όταν το είδα μου θύμισε το μελομακάρονο, κυρίως λόγω του σχήματός του. Η υφή του όμως ήταν διαφορετική και φυσικά η γεύση του ασύγκριτα καλύτερη (συγχωρείστε με αλλά δεν είμαι fan του μελομακάρονου). Η πραγματικότητα είναι πάντως πως ήθελα δύο μέρες για να τα δοκιμάσω όλα.

DSC_0022

 

Για να κλείσω, το μικρό παράθυρο προς την Τουρκία που μας πρόσφερε η Εβδομάδα τούρκικου πολιτισμού ήταν πολύ γευστικό! Δυστυχώς όμως το μόνο που κατάφερε, είναι να με κάνει να θέλω ακόμη πιο πολύ να πάω εκείνο το ταξίδι που χρόνια σχεδιάζω στην Κωνσταντινούπολη ή ακόμη καλύτερα στα χωριά των παππούδων μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s